De SP-picnick waar ik vanmidddag liedjes mocht zingen en spelen, was klein maar gezellig. Mensen van de afdeling Breda van die partij zorgden voor een kraam met tomatensoep en stokbrood en deelden die uit aan voorbijgangersen deelnemers. Naast de handvol plaatselijke SP-ers waren er ook enkele kameraden van de Internationale Socialisten (IS) erop af gekomen. Bij elkaar een tiental mensen, met af en toe enkele mensen die even bleven staan en zo.
Ik heb gewoon maar mijn muziekstandaard klaargezet en wat gaan spelen. Af en toe moest ik onderbreken en schuilen tijdens regenbuien, maar die duurden niet lang. Wel is er nogal wat van mijn teksten nat geworden maar ja, dan moet ik nog maar weer iets meer uit het hoofd zien te kennen, is dat ook weer opgelost.
Ik heb – naast de samen gezongen Internationale, die ik mocht begeleiden – de volgende liedjes gespeeld (volgorde heb ik niet vastgelegd):
- The Times They Are a-Changing (Bob Dylan)
- The Harder They Come (Jimmy Cliff)
- Bring Out the Banners (John Warner)
- 7 Dagen Lang (Bots)
- Working Class Hero (John Lennon)
- Maggie’s Farm (Bob Dylan)
- Which Side Are You On (muziek traditional/ tekst Florence Reece)
- Workers of the World (J. O’Connell)
- When this war is over (Eric Clapton/ J.J.Cale)
- No More Auction Block for Me (versie van Bob Dylan)
- Oh Freedom (traditional)
- De Lange Weg (Bots)
- Bandiera Rossa (traditional)
- I Feel I-m Fixing to Die Rag (Country Joe McDonald)
- Big Yellow Taxi (Joni Mitchell)
- Blowing in the Wind (Bob Dylan)
- We Shall Overcome (bekend van Pete Seeger)
- With God on Our Side (Bob Dylan)
Na dat laatste nummer sloeg de regen weer toe en sloten we de picnick af. Ik vond het een eer en genoegen om te hebben mogen doen.
(aangevuld, 2 mei 2.05 en 3.28.speellijst was incompleet, en ik wil geen klachten 
)
mei 1, 2008 at 10:06 pm |
Fijn dat je erbij was, Peter. Normaal pakken we iets groter uit op de Dag van de Arbeid, maar het Bredase Jazzfestival betekent dat de gehele binnenstad één groot festivalterrein is: geen ruimte voor manifestaties, geen zaal te huren enzovoorts. Maar zoals je zegt: het is altijd goed om iets te doen en te laten zien dat je er bent, dat er ondanks de gebrekkige traditie en de concurrentie van Koninginnedag nog mensen zijn voor wie 1 mei een speciale betekenis heeft. Veel van die mensen – onze ‘oude knarren – hebben we vanochtend bezocht met een bosje rode anjers. Volgend jaar gaan we weer aan de slag!
kameraadschappelijke groeten,
Johan
mei 2, 2008 at 9:38 pm |
[...] Van de SP verwachten we iets meer, en die partij deed tenminste iets: Een feest in Rotterdam, een picnick met soep en broodjes in Breda. ik was bij dat laatste gebeuren, samen met mijn stem en gitaar, en het was gewoon goed om daar te [...]
mei 3, 2008 at 8:31 pm |
Arme Peter… tijdens een manifestatie ter gelegenheid van de Dag van de Arbeid op Hemelvaartsdag weggespoeld worden na het zingen van een liedje over misbruik van religie; hoeveel tegenstrijdige symboliek kan een mens aan?
mei 1, 2009 at 10:37 pm |
[...] actie terug. Het was een grote stap vooruit vergeleken met de bescheiden, en ook nog eens deels verregende 1-mei-picnic die de SP vorig jaar, met een tiental mensen hooguit, hield. Volgend jaar weer, en weer groter, en in véél meer [...]