Vraag

Nooit zal ik echt de gaten kunnen dichten

die dood en afscheid sloegen in jouw hart

mijn oren, en mijn schouders, arm en hand

 - vast niet genoeg – , maar die zijn er voor jou

om, waar ik kan, je pijn wat te verlichten

 

Nooit zal, denk ik, je hart voor mij in brand staan

zoals voor jonge goden steeds gebeurt -

geniet daarvan! Wat jou genot, geluk geeft

geeft mij ook warmte, want ik hou van jou:

wat jou goed doet, zo wil ook ik ’t zien gaan – .

 

Toch voel ik een steeds vuriger verlangen

om doodgewoon je vaste maat te zijn

om vrij in vriendschap mij aan jou te geven

 

‘k Wil met je lachen, huilen, slapen en ontwaken

voel jij ervoor met mij op weg te gaan?

twee vrije vrienden, samen door het leven?

 

Juli 2008

 

Copyright ( c) Peter Storm 2008

Verbrand die vlag

Verbrand die vlag van sterren en van strepen

van bloedbeschaafde bommenbarbarij

Die vlag van glorie voor moordenaars en dieven

en voor de rest van ons een nieuwe barbarij

 

Verbrand die vlag, bestorm die ambassades

Trap de agressors nu het Midden-Oosten uit

’t Is niet hun land, en evenmin hun olie

’t Is niet hun wereld, niet hun oorlogsbuit

 

Verbrand die vlag van sterren en van strepen

van wereldmachtswellust uit winstbejag

De grootste schurkenstaat mag geen victorie kraaien

Bestorm dat consulaat, verbrand die vlag.

 

Voorjaar 2003

 

Copyright  (c) Peter Storm 2008

Lachen dus

Met een guerrilla van gegiechel ondermijnen

We de chagrijnen staat van bloeddorst.

Lachsalvo’s dreunen de wachttorens van haat

Omver. Geweld van geschater sloopt de tralies van tragiek

Colonne van clowns breekt door cordons van agenten

 

Lachen dus, en laten lachen. Of je leven

Ervan afhangt – want dat doet het.

 

Juni 2008

 

© Peter Storm 2008

Revolutie van binnenuit

Emoties zijn rebellen

Verlangen maakt opstandig

Hormonen doen losbandig

 

Emotie is subversie

Gevoelens ruien op

Revolutie in de kop

 

Van de lippen tot tussen de benen

Van de kruin tot aan de tenen

Revolutie in het hart

 

Emotie niet te temmen

‘k Ga dit gevoel niet remmen

‘k Laat mijn verlangens vrij.

 

 

juni 2008

 

(c) Peter Storm

Rots

Mijn naam betekent rots

die is me ooit gegeven

- zo vat ik het dan op –

als opdracht voor het leven

 

Een rots, een fundament

op wie je echt kunt bouwen

- bijna te zwaar, die woorden

ze kunnen me benauwen -

 

Maak ik die opdracht waar?

soms wel, en vaak ook niet

soms is het stevigheid, maar soms

ook slapte wat je ziet

 

Maar één ding weet ik wel

sinds ik jou leerde vertrouwen

mijn naam betekent rots

en jij mag op me bouwen.

 

26 mei 2008

 

(c)Peter Storm

Op je schouder

Jij bent sterk, je kunt het aan

Je verre tocht, ontdekkingsreis

En dat – hoop ik-  als je terugkomt

Je binnen sterk bent, nog meer wijs

 

Maar als het even niet meer gaat

Dan zit ik op je schouder

Gewichtsloos maar ‘k hoop dat je me kunt voelen

Geluidloos maar ‘k hoop dat je me kunt horen

 

Dit is wat ik voor je hoop

Dat je geniet volop, voluit

Dat je groeien zult, vol leven

Weer verder kunt, door niets gestuit

 

En als het even niet meer gaat

Dan ben ‘k er ook gewoon voor je

Dan bied ik je uit al mijn macht

Een verse portie moed en kracht.

 

26 mei 2008

 

(c)Peter Storm

Reisadvies

Zorg dat je zoekt wat je vindt

Zorg dat je vecht voor wat je wint

Vergeet niet te kijken, naar wat je ziet

Vergeet niet te verlangen, naar waar je van geniet

 

Zo ga je weg ver van hier

‘k wens je geluk en plezier

 

Zorg dat je zegt wat je doet

Zorg dat je eet wat je voedt

Vergeet niet te weten, wat je hebt geleerd

En vergeet niet te dumpen, wat je heeft bezeerd

 

Straks, jij terug uit dat land

Sta ik hier, en geef je de hand

 

 

24-25 april, 2008

(c) Peter Storm, 2008